Mijn boek

Super trots presenteer ik jullie mijn nieuwste boek
“Niet makkelijk”.

Mijn boek "niet makkelijk" is uit.Meer lezen en bestellen www.ronvanraaphorst.nl

Geplaatst door Ron van Raaphorst op vrijdag 17 november 2017

 

amenvatting

Het is 17 oktober 2012. Tijdens een judoles wordt Ron van Raaphorst getroffen door een beroerte en een hersenbloeding. Zijn leven vol avonturen en activiteiten lijkt in een keer te stoppen. Het grote gevecht is begonnen, Ron geeft Magere Hein geen kans. Hij besluit terug te vechten. Het is een stoeipartij geworden met een heel mooie uitkomst en het einde is nog steeds niet in zicht: elke dag leert hij bij, elke dag is een feestje. Ron heeft een betere versie van zichzelf ontdekt en werkt daar elke dag aan. Het is de basis geworden van een nieuw leven, een leven waarin hij ook jou wil inspireren en motiveren om altijd te blijven stoeien met wat je op je pad ook tegenkomt.

Over de auteur

Ron van Raaphorst is de vechter aan de zijde van velen, de helper, iemand die zich inzet voor zichzelf en de mensen om wie hij geeft, vaak zichzelf vergetend. Hij is altijd op zoek naar verbetering en verdieping, uitdagingen om zichzelf en de wereld om zich heen een stukje beter te maken. De doorzetter en avonturier die geen uitdaging ongemoeid laat. Eigenzinnig en vasthoudend, soms doordravend in zijn eigen ideeën, maar altijd met de beste bedoelingen.

Bestel

 

 

 

de vele voordelen van judo

De vele voordelen van judo.
Lezen is leuk maar meedoen nog veel meer.
Schrijf je in voor een proefles en ervaar zelf hoe leuk judo is.

http://meerdanjudo.nl/geef-je-op-voor-een-proefles/

Train een hele proefmaand voor maar € 20.00

1) Het leert een kind zijn tegenstanders recht in de ogen te kijken. Kinderen die zwak zijn, gepest worden, of weinig zelfvertrouwen hebben, zijn geneigd om de ogen neer te slaan en weg te kijken van het gevaar. Judo en andere budo leren dat zoiets niet de weg is. Een tegenstander is pas gevaarlijk als je hem niet in de gaten houdt. En je mentale overwicht of onzekerheid blijkt vooral uit de oogopslag. Wie zijn gevoel van minderwaardigheid leert overwinnen door een strakke blik, wint mentaal op alle punten.

2) Het overwint angsten. Judo leert kinderen te vallen en weer op te staan zonder zich te bezeren. Een heel lichaam raakt van slag door angst. De hartslag raakt opgefokt, de ademhaling raakt in de war en het kind gaat zweten en/of misselijk worden. Dat heeft een psychische oorzaak, maar met lichamelijke consequenties. Een hond heeft een fijne antenne voor deze angst-symptomen. Het ‘hoort’ de hartslag van de mens. Bij een bange mens registreert de hond de mindset van de mens en dan kan hij daarop handelen. Een pestkop of tegenstander heeft ook zo’n antenne. Judo leert rust te scheppen in het lichaam omdat de judoka leert omgaan met de psychische nood.

3) De conditie wordt enorm verbeterd. Dat lijkt een open deur, maar kinderen die geen enkele conditie hebben én mentaal kwetsbaar zijn, worden extra kansloos als het op een confrontatie aankomt, en als dan de angst ook de boventoon voert, is de totale lichaamstaal er één van enorme zwakte – en dan is het kind voor de bijl natuurlijk omdat de pestkop/aanvaller weet dat hij zelf geen gevaar te duchten heeft. Bovendien leert het kind op judo een bepaalde balans en coördinatie, die de hele motoriek ten goede komt. Het kind valt letterlijk en figuurlijk niet zo snel meer om.

4) Het kind leert een aantal effectieve technische antwoorden op basis-aanvallen. Ik vind persoonlijk dat in het zelfverdedigingselement meer nadruk zou moeten komen op aanvalsvormen, zoals duwen, slaan, en schoppen. Qua effectieve zelfverdediging is jujutsu denk ik een betere budo dan judo tegenwoordig. Zeker als judo blijft weigeren kata als basistraining in te voeren en vooral ‘leuk wil doen’ met wat rollen en kantelen op de grond. Dat is technisch natuurlijk zinloos als zelfverdediging – en het leven als kind wat gepest wordt is weliswaar gebaat bij een ‘leuke’ hobby en respectvolle omgeving, maar eenmaal buiten is het toch anders…

5) Het kind gaat ergens bij horen, heeft vrienden en partners die om hem en zijn veiligheid bekommerd zijn. Dat is een gevoel wat veel kinderen helaas al jong moeten missen, ook in de gezinnen waar ze zich verlaten kunnen voelen omdat iedereen met zichzelf bezig is… Het is te gek dat een judoclub ook dát moet bieden, maar het is wel zo dat kwetsbare kinderen zich vaak juist of alleen dáár geaccepteerd voelen en gesteund. Het draagt bij tot een gevoel van identiteit en het verklaart ook waarom kwetsbare kinderen op latere leeftijd met zo veel waardering terugkijken op hun judotijd, de groep en vooral de sensei… ze zien er rolmodellen.

6) Het leert concentratie en streven naar iets. Judo training betekent een einde aan het wegdromen van de realiteit. Een kind wat ongelukkig is, droomt gemakkelijk weg. Vluchtgedrag. Een virtuele wereld via een anoniem smartphone-leventje. Dat kan op de mat niet en dat is goed voor de ontwikkeling. Het staan in de realiteit betekent bovendien dat er gestreefd wordt naar progressie en dat is in dit geval meestal een slip of band. Daar trekt een kind zich aan op. Dat het volgend jaar hogerop komt. Doelloosheid is dodelijk voor een kind, maar een uitdaging maakt ze open en enthousiast.

7) En als zevende, het tegenovergestelde van wat sommigen denken: het is een medicijn tegen geweld en agressie. Omdat judo steeds beheersing aanleert, en dat tot tweede natuur maakt, is judo weliswaar geschikt tot verdediging, maar vermijdt het normaal het ‘vechten’. Een judoka is geen vechtzak. Juist niet. Wat ik als kind al leerde van mijn gewaardeerde eerste sensei, heb ik altijd kunnen vasthouden: nooit op straat te vechten. Ik heb mijn judo van de kinderjaren vaak kunnen gebruiken – zoals bij valpartijen-  maar nooit bij vechtpartijen.

Met dank aan erik mitesco voor de tekst.

 

Wat er zo leuk is aan weerbaarheid leren?

Weerbaar zijn ? wat is dat dan?

Als je weerbaar bent kun je omgaan met elke moeilijke situatie in je leven.
Hoe leer je dat dan?
Ik leer je hoe je dat doet door training in theorie en praktijk.
Klik hier en geef je op voor een proefles
Wat krijg je er voor terug.
Je word sterker, je krijgt meer zelfvertrouwen, je voelt je niet meer angstig op straat, school of werk.
Je kunt overal en altijd jezelf zijn.
Je leert beter en krachtiger communiceren.
Wat heeft dat voor effect op jouw leven.
Een gezonder en bewuster leven.
Altijd je eigen keuzes kunnen maken.
Meer energie.
Betere relaties
Meer tijd over voor nog meer leuke avonturen.
Wil je meer weten?
Kom eens langs voor een gesprek of volg een proefles.

 

www.meeerdanjudo.nl

Bezorgdheid over weerbaarheid

Een 12-jarige jongen uit Lier die eerst gewurgd wordt tot hij bewusteloos raakt en daarna in het kanaal wordt geduwd.

Een 12-jarige jongen werd afgelopen zaterdag tijdens een vriendschappelijke voetbal wedstrijd bijna gewurgd door een 13-jarige tegenstander.

Dit zijn zo maar wat voorbeelden uit het nieuws van afgelopen week, voor mij is het echt een alarmbel die afgaat.
Maar wat blijkt ?
Het word bijna als normaal beschouwd en men gaat gewoon door met de gang van alle dag zonder er ook maar even over nagedacht te hebben.

Dit vind erg verontrustend.

Ook bij het bespreken van dit fenomeen bij de weerbaarheidstraining van een groep 8 leerlingen, was er nauwelijks een reactie te bespeuren.
“Wij zijn weerbaar, wij hebben in groep 4 de kanjer training gehad en we hebben geleerd iemand in zijn kruis te schoppen” was een van de reacties.

Een schrijnend voorbeeld van hoe het niet moet.
Mijn bezorgdheid gaan veel verder dan de kinderen, vaak is de reactie van de ouders, zowel van slachtoffer als van de dader net zo zorgelijk.

Dit heeft ook te maken met de manier waarop we kijken naar weerbaarheid en het geweld waar we mee geconfronteerd worden.

Hoe meer we zien , hoe afstandelijker we er mee omgaan en we zijn op het punt aangekomen dat we het al als “gewoon” nieuws gaan accepteren.

Dit fenomeen noemen we momenteel ook wel “normvervaging” we weten gewoon niet meer wat normale omgangsvormen zijn en gaan hier dan ook regelmatig overheen.

We zijn het er allemaal over eens dat we dit niet willen !
Maar gek genoeg blijven vaak de benodigde (re)acties uit.

Laten we wel wezen agressie in welke vorm dan ook is niet normaal !
Je goed kunnen verdedigen en op een sociale manier goed kunnen omgaan met agressie is wel normaal !
Dit zou een onderdeel moeten zijn van de opvoeding en een vak op school.
De mensen die elkaar dit aan doen hebben duidelijk een afslag gemist en hebben serieus hulp nodig.